இந்த இணையதளத்திலுள்ள புத்தகங்கள் தங்களின் தனி பயன்பாட்டுக்கு மட்டுமே. வேறு தளங்களில் பகிர்வதற்கும், புத்தகமாக்குவதற்கும் அனுமதி இல்லை.

எங்கள் அக்கிரமங்களினிமித்தம் நொந்து வருந்தின சேசுவின் திவ்விய இருதயம்!

மிகுந்த தயாளமுள்ள ஒரு தகப்பன் தன் ஒரே மகன் மீது மிக உத்தமமான அக்கறை கொண்டுள்ளதாக வைத்துக் கொள்வோம். இந்த மகனோ வழியோரம் கண்டெடுக்கப்பட்ட சிறுவன். அந்தத் தகப்பன் சிறுவனுடைய அன்பையும், நம்பிக்கையையும் சம்பாதிக்க எல்லா முயற்சிகளையும் செய்தார். விலையேறப்பெற்ற பரிசுகளை அவர் அவனுக்குத் தந்தார். அவனுக்காக சிறு சிறு நன்மைகளைச் செய்தார்; தம் மகன் மீது தாம் கொண்டுள்ள பெரும் நேசத்தை நிரூபிக்க தமக்குக் கிடைக்கும் ஒவ்வொரு வாய்ப்பையும் பயன்படுத்துவதில் மிகக் கவனமாக இருந்தார். ஆனால் அந்த எல்லா நேசமும், அந்த எல்லா தாராளமும், அந்தத் தனது தகப்பனுக்கு எதிராக மகனைத் திருப்பி விட்டன. ஒருநாள் அவன் தன் பிரியத்திற்குரிய வயதான தகப்பனை அவமானப்படுத்தி விட்டு, வீட்டை விட்டு வெளியேறினான். அந்தப் பரிதாபத்திற்குரிய தகப்பனின் இருதயம் உடைந்து போனது. தாம் இவ்வளவு பிரியத்தோடு நேசித்த தன் சிறுவனை இழப்பதை விட மற்ற எல்லாவற்றையும் இழக்க அவர் தயாராக இருந்தார். அவருடைய இருதயம் நசுக்கப்பட்டது. இவ்வாறுதான் நம் இரட்சகரின் இருதயமும் நம் பாவங்களின் காரணமாக நசுக்கப்படுகிறது. அவர் நம்மை எவ்வளவோ பிரியத்தோடு நேசித்தார். நூற்றுக் கணக்கில் நமக்குப் பொக்கிஷங்களைத் தந்தார். நாமோ கல்லான இருதயங்களைக் கொண்டிருக்கிறோம். நாம் இன்னும் அவரை நேசிக்க மறுக்கிறோம். அவர் நமக்காக உயிர்விடும் அளவுக்கு சென்றார். நம் அழிவை நோக்கி ஓடுவதிலிருந்து நம்மைத் தடுக்கும்படி நம் பாதையில், கிழிக்கப்பட்டதும், இரத்த மயமானதுமாகிய தம் மரித்த சரீரத்தை வைத்தார். நாமோ அவரை நம் கால்களால் மிதித்து விட்டு, இன்னும் தொடர்ந்து பாவம் செய்து கொண்டிருக்கிறோம்! ஓ, எங்கள் பாவங்களின் நிமித்தம் காயப்படுத்தப்பட்டு, நொறுக்கப்பட்டு, மாவாக அரைக்கப்பட்ட சேசுவின் திரு இருதயமே! அவர் தம்மால் முடிந்த எல்லாவற்றையும் நமக்காக செய்தார். இருந்தாலும் நம் இருதயங்கள் மிகக் குளிர்ந்தவையாகவும், மிகக் கொடூரமானவையாகவும், மிகவும் நன்றியற்றவையாகவும் இருக்கின்றன. கருணையுள்ள ஒரு தந்தைக்கு நன்றிகெட்டதனத்தை விட அதிகப் பெரிய கொடுமை ஏதுமில்லை. காயங்களை விட நன்றிகெட்டதனம் அதிக வேதனை தருகிறது.

நேசிக்கிற ஓர் இருதயம், தன்னால் நேசிக்கப்படுகிறவன் இவ்வளவு தீயவனாக இருப்பதைக் காணும்போது எப்படித் துன்பப்படுகிறது என்பதை மட்டும் நாம் உணர முடியுமானால், அப்போது, நாம் பாவத்தில் விழுவதை சேசு காணும்போது, அவருடைய திரு இருதயம் எவ்வளவு காயப்படுகிறது, நசுக்கப்படுகிறது என்பதை நாம் கற்பனை செய்யத் தொடங்குவோம். அவர் நம்மேல் வைத்திருக்கிற எல்லையற்ற அன்பிலிருந்தே அவருடைய துன்பங்கள் வருகின்றன. அவர் நம்மை நேசியாதிருந்தால், நாம் அர்ச்சிஷ்டவர்களா, பாவிகளா என்பது பற்றி அவர் கவலைப்பட மாட்டார். ஆனால் சேசுவின் அந்த மாபெரும் நேசம், நாம் உத்தமதனம் அடையப் பாடுபடும்படி ஏங்கவும், அதற்காக நம்மிடம் மன்றாடவும் அவரை வற்புறுத்துகிறது. ஒரு குறைந்த அளவு உத்தமதனத்தோடு நாம் திருப்தியடைவதை அவர் காணும் போது, அவருடைய இருதயம் நோய்வாய்ப்படுகிறது, வேதனையடைகிறது. தாம் அர்ச்சிஷ்டதனத்தின் பெரும் சிகரங்களுக்கு உயர்த்த விரும்புகிற தம் சொந்த மணவாளிகள், கீழேயே தங்கி விடுவதையும், ஞான வெதுவெதுப்பு, அசமந்தம் மற்றும் தரமின்மை ஆகியவற்றின் சுவர்களைத் தங்களைச் சுற்றி எழுப்பிக் கொள்வதையும் கவனிப்பது அவருக்குப் பெரும் இருதய வேதனையாக இருக்கிறது. தரமின்மை என்பது ஆத்துமத்தின் சாபமாக இருக்கிறது. அது துரு அல்லது பூஞ்சைக் காளானை விட மோசமானது! ஒரு குறைவான உத்தமதனத்தை அடைய ஒரு பலவீனமான முயற்சியை மேற்கொள்வதோடு ஓர் ஆத்துமம் திருப்தியடையும்போது, ஜீவியத்தின் உப்பும், உயிர்ச் சாறும் இழக்கப்படுகின்றன. தன் குறிக்கோளைக் குறைத்துக் கொள்ள யாரும் அனுமதிக்கப்படவில்லை. நம் இரட்சகர் ஓர் வரம்பற்ற குறிக்கோளை நிர்ணயித்திருக்கிறார். அதைவிடத் தாழ்ந்ததொரு குறிக்கோளை நமக்கென நாம் நிர்ணயம் செய்து கொண்டால், நாம் மூடர்கள். அந்தக் குறிக்கோள் அவருடைய பரலோகப் பிதாவின் சொந்த உத்தமதனமே. அதை நீ வந்து அடையும்போதுதான் நீ உன் முயற்சினை நிறுத்த முடியும். ஆனாலும், நீ அதை வந்து அடைய முடியாது என்பதால், தொடர்ந்து அதை அடையப் பாடுபட்டுக் கொண்டிருப்பது உன் தெளிவான கடமையாக இருக்கிறது - இடையில் நிறுத்திவிட நீ துணியக் கூடாது. குறைகளுள்ள மனிதப் பிறவிகளைத் தங்கள் உத்தமதனத்தின் மாதிரிகளாக ஏற்றுக் கொள்வோரால் நம் இரட்சகர் வெகுவாகக் காயப் படுத்தப்படுகிறார். நாம் உயர்ந்ததொரு நோக்கத்தை, மனித சுபாவம் ஒருபோதும் வந்தடைய முடியாத அளவுக்கு உயர்ந்த நோக்கத்தைக் கொண்டிருக்க வேண்டுமென்றும், அப்படி நாம் நிர்ணயித்திருக்கிற நோக்கத்தை அடைவதற்கு அவரை நாம் நம்பி சார்ந்திருக்க வேண்டுமென்றும் அவர் ஆசிக்கிறார். பெரும் காரியங்களை அடைய துணிவு கொள்ளுங்கள். ஆயினும் அது அவர் நிமித்தமாகவும், அவருடைய பலத்தோடும் மட்டுமே. அப்போது அது அவரை மிகவும் மகிழ்விக்கிறது என்பதை விரைவில் நீ காண்பாய்.

இவ்விஷயத்தில் சிறிய புஷ்பத்தைப்போல இரு. அவள், தான் தரையை விட்டு எழ முடியாத ஒரு பறவைக் குஞ்சாக மட்டுமே இருந்தாலும், சூரியனை நோக்கி உயர்ந்து பறக்கிற கழுகைப் போல இருக்க ஆசித்தாள். அப்படி அவள் ஆசைப்பட்ட செயல், அவளுடைய பரலோக மணவாளரை வெகுவாகப் பிரியப்படுத்தியது. ஓ, நாம் மட்டும் நம் ஆசைகளில் இன்னும் சற்று அதிகத் துணிவோடு இருக்க முடிந்து, அதே வேளையில் இன்னமும் நம்மில் அதிகம் நம்பிக்கை வைக்காமல், நம்மில் மாபெரும் காரியங்களை உண்மையாகவே செய்கிற நம் தெய்வீக நேசரில் அதிக நம்பிக்கை கொள்வோமென்றால்! நமது பலவீனமான ஆசைகளால் இனியும் சேசுவின் திரு இருதயத்தை நாம் காயப்படுத்தாமல் இருப்போமாக! அவர் நிமித்தமாக பெரிய காரியங்களை நாம் ஆசிப்போமாக.


எங்கள் அக்கிரமங்களின் நிமித்தம் நொந்து வருந்தின சேசுவின் திவ்விய இருதயமே!
எங்களைத் தயைபண்ணி இரட்சியும் சுவாமி!