இந்த இணையதளத்திலுள்ள புத்தகங்கள் தங்களின் தனி பயன்பாட்டுக்கு மட்டுமே. வேறு தளங்களில் பகிர்வதற்கும், புத்தகமாக்குவதற்கும் அனுமதி இல்லை.

*** முதல் வெள்ளி, முதல் சனி பக்தி, பரிகார முயற்சிகளின் சிந்தனை


திருப்பலிக்குப் பிறகு பாத்திமா செய்திகளே ஈடேற வழி என்றார் பாப்பரசர் 12 ஆம் பத்திநாதர். 

ஆண்டவரும், அன்னையும் ஏக்கத்தோடு நம்மிடம் எதிர்பார்ப்பது முதல் வெள்ளி, முதல் சனி பக்தி. சேசுவின் திரு இருதயத்திற்கு ஏற்படும் நிந்தை களுக்குப் பரிகாரமாக 1675ல் முதல் வெள்ளி பக்தியும், மரியாயின் மாசற்ற இருதயத்திற்கு நிந்தைப் பரிகாரமாக 1917இல் முதல் சனி பக்தியும் கடவுளால் கேட்கப்பட்டது. 

நன்றாகக் கவனியுங்கள். ஒரு மாதத்தின் இரண்டு நாட்களைத் தங்களுக்கு ஆறுதல் தரும்படி ஒதுக்கித் தரக் கேட்கிறார்கள் தேவமாதாவும் ஆண்டவரும். அந்த இரண்டு நாட்களிலும் கூட சேசுநாதரிடம் இருந்தும், தேவமாதாவிடம் இருந்தும் எதையாவது சுயநலத்தோடு பெறமுடியுமா என்று பக்தி அனுசரிப்பது வெட்கத்துக்கு உரியது. 

அந்த இரு நாட்களும் கடவுளும், கடவுளின் தாயும் நம்மிடம் ஆறுதல் எதிர்பார்க்கின்ற நாட்கள். மாதத்தின் 28 நாட்கள் அவர்களிடம் பெறுகின்ற நாம், அந்த இரு நாட்களும் அவர்களுக்கு ஆறுதல் கொடுக்கிற நாட்கள்! 

நல்ல பாவசங்கீர்த்தனம் செய்து, ஆண்டவர் இயேசுவின் திரு இருதயத்திற்கு எதிரான நிந்தைகளுக்குப் பரிகாரமாக நற்கருணை உட்கொள்வது முதல் வெள்ளி பக்தி. நல்ல பாவசங்கீர்த்தனம் செய்து தேவமாதாவின் மாசற்ற இருதயத்திற்கு நிந்தைப் பரிகாரமாக நற்கருணை உட்கொள்வதும், ஜெபமாலை ஜெபிப்பதும், தேவமாதாவோடு ஒரு கால் மணி நேரம் தேவ இரகசியங்களைச் சிந்தித்தபடி செலவிடுவதும் முதல் சனி பக்தி. 

இரண்டு நாட்களுக்கும் சேர்த்து ஒரு பாவசங்கீர்த்தனம் போதும். முதல் வெள்ளி, முதல் சனி பக்திகள் கடவுளின் அருளையும், இரக்கத்தையும், மன்னிப்பையும் உலகிற்குப் பெற்றுத் தர கத்தோலிக்கர்களுக்குக் கடவுள் தரும் அரிய வாய்ப்பு. சேசுவுக்கும் தேவமாதாவுக்கும் ஆறுதல் தரும் நாட்களாக இந்த இரு நாட்களையும் பயன் படுத்த முயற்சிப்போம். 

இந்த இரு நாட்களிலும் வேறு காரியங்களில் கவனம் செலுத்தாமல் இருப்போம்.

பரிகாரம் இல்லையெனில் பரிதாபம்

தேவமாதாவுக்கு நம்மை அர்ப்பணம் செய்வது பரிகாரத்தின் முதல்படி. 

உலகம் ஈடேற்றம் பெற பாத்திமாவில் தேவமாதா கொடுத்த அழைப்பு ஜெபம், தவம், பரிகாரம். ஜெபமாலை நம் ஜெபமாக, குறிப்பாகக் குடும்ப ஜெபமாலை நம் ஜெபமாக வேண்டும். 

கத்துவதும், கூச்சல் போடுவதும் ஜெபமல்ல என்பதை உணர வேண்டும். அடுத்து, வாழ்க்கையையே ஒரு தவம்போல் வாழ வேண்டும். மோட்சத்தை விட்டுக் கடவுள் மண்ணுக்கு வந்து பரிகாரம் செய்து நம்மை மீட்டார். நம் பாவங்களுக்கு அவர் பரிகாரம் செய்தார் என்றால், நம் பாவங்களுக்கு நாம் பரிகாரம் செய்ய வேண்டாமா? 

இவ்வுலகிலேயே நம் பரிகாரத்தை நாம் முடிக்காவிட்டால் உத்தரிக்கிற ஸ்தலத்தில் அதைத் தீர்க்க வேண்டியது வரும். இங்கு தீர்ப்பது எளிது. அங்கு தீர்ப்பது கடினமானது (மத். 5:25-26). நல்ல கள்ளன் இதைச் செய்துதான் சேசுவோடு கூட ஒரே நேரத்தில் மோட்சத்திற்குள் நுழைந்தான் லூக். 23:43). 

தனது பாவங்களுக்குத் தண்டனையாக தன் சிலுவைச் சாவை ஏற்றுக் கொண்டான் (லூக். 23:41). தன் பாவப் பரிகாரத்தை இவ்வுலகிலேயே முடித்துக் கொண்டான். எனவே மரணத்துக்குப் பின் கடவுளால் அவனைத் தண்டிக்க இயலாது. மோட்சத்தில் சேர்த்துக் கொண்டார். மற்ற கள்வனோ இங்கும் வேதனை அனுபவித்து மோட்சத் தையும் இழந்தான். சக்கேயுவும் தன் பாவத்திற்குப் பரிகாரம் செய்துதான் மீட்படைந்தான் (லூக்.19:8-9). 

நாமும் ஏன் உலகம், நரகம் என்று இரு பக்கமும் வேதனை அனுபவிக்க வேண்டும்? இங்கு அனுபவிக்கும் வேதனைகளைப் பாவப் பரிகாரம் ஆக்குவோம் எனில் எளிதாக மோட்சம் சேரலாமே! 

ஒரு தலைவலி வந்தால் அந்த வேதனையை சேசுவின் முள்முடி வேதனையோடு சேர்த்துப் பாவப் பரிகாரமாக ஒப்புக்கொடுப்போம்! கால்வலி வந்தால் சேசுவின் 3ஆம், 7ஆம், 9ஆம் ஸ்தல வேதனைகளோடு ஒப்புக்கொடுப்போமே! எளிதாக நமது பாவப்பரிகாரம் இவ்வுலகிலேயே முடியும். 

நல்ல கள்ளனைப் போன்ற நிஜ சிலுவை நமக்கில்லை! மாறாக, நம் வாழ்வின் இன்பம், துன்பம், அவமானம், வெயில், குளிர் எல்லாவற்றையும் நம் ஒப்புதல் வழியாகப் பாவப் பரிகாரம் ஆக்கமுடியும். நம்மையும் மீட்டுக் கொண்டு மற்றவர்களையும் மீட்க முடியும்! 

மோட்சம் சேர எளிய வழி நல்ல கள்ளன் வழி! இதோடு பிறரை நேசிப்பதையும், மன்னிப்பதையும், பிறருக்கு உதவுவதையும் அது சிலுவையாகத் தோன்றினாலும் வாழ்க்கையின் தவமாகச் செய்வோம் (மத்.16;24; லூக்.14:27).

ஆமென்.