மாசற்றதனத்தின் புகழ்ச்சிகள்

அவர்கள் ஓர் உரையாடலைத் தொடங்கினர்: ஒரு சமயம் அவர்கள் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் பேசுவார்கள்; அதன்பின் அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கேள்விகள் கேட்டு, தங்கள் வியப்பின் வார்த்தை களை உச்சரிப்பார்கள். ஒரு சமயம் இருவருமே அமர்ந்திருப்பார்கள்; வேறு சமயங்களில் ஒருத்தி அமர்ந்திருக்க, மற்றொருத்தி நின்று கொண்டிருப்பாள். சில சமயங்களில் அவர்கள் முன்னும் பின்னுமாக நடந்து கொண்டிருப்பார்கள். ஆனால் அவர்கள் அந்தச் சுடர் வீசும் கம்பளத்தை விட்டு வெளியே போகவேயில்லை. புல்லையோ, மலர்களையோ தொடவுமில்லை.

தமது கனவில் டொன் போஸ்கோ ஒரு பார்வையாளராக மட்டுமே இருந்தார். அவர் அந்தக் கன்னிகைகளிடம் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசவுமில்லை , அவர்களும் அவர் இருப்பதைக் கவனிக்க வில்லை . ஒருத்தி மற்றவளிடம் மிக இனிய குரலில்: “மாசற்றதனம் என்றால் என்ன?” என்று கேட்க, மற்றவள், “தேவ சட்டத்தை நிலையாகவும், நுட்பமாகவும் அனுசரிப்பதன் மூலம் பாதுகாக்கப் படும் தேவ இஷ்டப்பிரசாதத்தின் மகிழ்ச்சியான நிலையே மாசற்ற தனம். மாசற்றதனத்தின் இந்த பாதுகாக்கப்பட்ட பரிசுத்ததனம், அனைத்து அறிவு மற்றும் புண்ணியத்தின் ஊற்றாகவும், பிறப்பிட மாகவும் இருக்கிறது” என்று பதில் கூறினாள்.

முதல் பெண் : “தீயவர்கள் மத்தியில் வாழ்ந்தாலும், மாசற்ற தனத்தின் தூய்மையையும், நல்லொழுக்க விதிகளின் முழுமையையும் காத்துக் கொள்வது என்ன ஒரு மகத்துவப் பேரொளியாக, என்ன ஒரு மகிமையாக, என்ன ஒரு புண்ணியத்தின் மகிமையொளியாக இருக் கிறது!” இரண்டாவது பெண் எழுந்து நின்று, தன் தோழியின் அருகில் வந்து நின்று, “தீயவர்களின் ஆலோசனைகளைக் கேட்காதவனும், பாவிகளின் வழியில் நடவாதவனும், ஆனால் கடவுளின் திருச்சட்டத் தையே தன் இன்பமாகக் கொண்டவனுமாகிய இளைஞன் மகிழ்ச்சி யானவன். அவன் அந்தத் திருச்சட்டத்தை பகலும் இரவும் தியானிக் கிறான். அவன் தேவ அருளாகிய ஓடும் தண்ணீ ரின் அருகில் நடப் பட்ட மரமாக இருப்பான். இந்த மரம் தன் நேரம் வரும்போது, நற்செயல்களின் ஏராளமான கனிகளைக் கொடுக்கும்; காற்றுகள் பலமாய் வீசினாலும், நல்ல கருத்துக்கள் மற்றும் நல்ல பேறுபலன் களின் இலைகள் அவனிடமிருந்து உதிர்ந்து விழாது. அவன் செய்வதெல்லாம் நல்ல பலனைக் கொண்டிருக்கும். அவனுடைய வாழ்வின் ஒவ்வொரு சூழ்நிலையும் அவனுடைய வெகுமானத்தை அதிகரிப்பதில் ஒத்துழைக்கும்.” என்றாள்.

இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, அவள் காற்றில் இனிய நறுமணத் தைப் பரப்பிக் கொண்டிருந்த அழகிய கனிகள் நிறைந்த அந்தத் தோட்டத்து மரத்தைச் சுட்டிக் காட்டினாள். இப்போது மலர்களால் மூடப் பட்ட கரைகளுக்கிடையே படிகத் தெளிவான தண்ணீருள்ள சிறிய ஓடைகள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன. அவை அவ்வப்போது சிறு அருவிகளாக விழுந்தன. அவ்வப்போது சிறு குளங்களை உருவாக்கின, தொலைவில் கேட்கும் இசையைப் போன்ற ஒரு சரசரப்புடன் அவை மரங்களின் அடிப்பகுதிகளைச் சுற்றி ஓடி அவற்றைக் கழுவுகின்றன.

முதல் கன்னிகை பதில் சொல்கிறாள்: “அவன் முட்களின் நடுவிலுள்ள லீலியைப் போலிருக்கிறான். ஆண்டவர்தாமே அதைத் தம் திரு இருதயத்தின் மீது ஓர் அணிகலனாக்கிக் கொள்ளுமாறு, அதைத் தமது தோட்டத்தில் தேர்ந்தெடுக்கிறார். அவன் தன் ஆண்டவரிடம்: “என் நேசர் என்னுடையவர், நான் அவருடையவன், ஏனெனில் அவர் என்னை லீலிகளுக்கு மத்தியில் மேய்க்கிறார்” என்று சொல்ல முடியும்.” இவ்வாறு சொல்லி விட்டு, அவள் பெரும் எண்ணிக்கையிலான அழகிய லீலி மலர்களைச் சுட்டிக் காட்டினாள். அவை தங்கள் பனி-வெண்மையான கிண்ணங்களைப் புல்லுக்கும், மற்ற மலர்களுக்கும் நடுவே உயர்த்தின. தொலைவில், ஒரு மிக உயர்ந்த, பசுமையான வேலி ஒன்று அந்த முழுத் தோட்டத்தையும் சூழ்ந்திருந்தது. இந்த வேலி நெருக்கமாக அமைக்கப்பட்ட முட்களால் உண்டாக்கப்பட்டிருந்தது. அதற்குப் பின்னால் அருவருப்பான இராட்சத மிருகங்கள் பேய்களைப் போல் அலைந்து கொண்டிருப்பதையும், அவை தோட்டத்திற்குள் நுழைய முயல்வதையும் காண முடிந்தது. ஆனால் வேலியின் முட்களால் அவை தடுக்கப்பட்டன.

“அது சரிதான்! உன் வார்த்தைகள் எவ்வளவு உண்மை யானவை!” என்ற இரண்டாவது கன்னிகை, தொடர்ந்து, “குற்றங் குறைகள் இன்றி காணப்படும் இளைஞன் பேறுபெற்றவன்! அவன் யார்? நாம் அவனைப் புகழ்வோம். ஏனெனில் அவன் தன் வாழ் நாளில் பெரிய காரியங்களைச் செய்திருக்கிறான்; அவன் பரிசோதிக்கப்பட்டு, உத்தமமானவன் என்று கண்டுபிடிக்கப் பட்டான். அவன் நித்திய மகிமையைக் கொண்டிருப்பான். அவன் பாவம் செய்திருக்க முடியும், ஆனால் செய்யவில்லை. அவன் தீய காரியங்களைச் செய்திருக்க முடியும், ஆனால் செய்யவில்லை. ஆகவே அவனுடைய உடைமைகள் ஆண்டவரில் நிலையாக்கப் பட்டன. புனிதர்களின் திருச்சபை முழுவதும் அவனது நற்செயல் களை அறிக்கையிடும்” என்றாள். முதல் கன்னிகை தொடர்ந்து, “கடவுள் அவர்களுக்காக எத்தகைய மகிமையை இவ்வுலகில் ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார்! அவர் அவர்களை அழைப்பார்: தமது பரம இரகசியங்களைப் பகிர்ந்தளிக்கிறவர்களாக அவர் தம் தேவாலயத்தில் அவர்களுக்கு ஓர் இடம் தருவார். அவர் ஒருபோதும் அழியாத ஒரு நித்தியப் பெயரை அவர்களுக்குச் சூட்டுவார்” என்று சொல்லி முடித்தாள்.

இரண்டாவது கன்னிகை எழுந்து வியந்து கூறியதாவது: “மாசற்றதாகிய ஓர் ஆன்மாவின் அழகை வருணிக்கக் கூடியவன் யார்? அத்தகைய ஓர் ஆன்மா நம்மில் ஒருவரைப் போல அற்புதமாய் உடுத்தப்படுகிறது. அது ஞானஸ்நானத்தின் வெண்ணிறக் கழுத்துப் பட்டால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது. அவனுடைய கழுத்தும், கரங்களும் தெய்வீக அணிகலன்களால் மின்னித் துலங்குகின்றன; அவன் தன் விரலில் கடவுளுடன் ஒன்றிப்பின் மோதிரத்தை அணிந் திருக்கிறான். அவன் நித்தியத்தை நோக்கிய தன் பாதையில் இலகுவாக நடக்கிறான்; மேலும், அங்கே அவன்முன் விண்மீன் களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு சாலை நீண்டு விரிந்திருக்கிறது...

(அவன்) பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஓர் உயிருள்ள பேழையாக இருக்கிறான், தன் இரத்த நாளங்களில் இயேசுவின் திரு இரத்தத்தைக் கொண்டிருக்கிறான், அது அவனுடைய கன்னங்களுக்கும், உதடு களுக்கும் நிறமூட்டுகிறது. தன் மாசற்ற இருதயத்தில் பரிசுத்த தமத் திரித்துவத்தைக் கொண்டவனாக, அவன் சுற்றிலும் ஒளித் தாரை களைப் பொழிகிறான். அந்த ஒளித் தாரைகள் சூரியனின் பிரகாசத் தால் அவனை உடுத்துகின்றன; மலர்கள் உன்னதத்திலிருந்து மழை யெனப் பொழிந்து, ஆகாயத்தை நிரப்புகின்றன. தேவதூதர்களின் இனிய இசைச் சரங்களின் நறுமணம் காற்றில் பயணிக்கிறது, அவை அவனுடைய ஜெபத்தை எதிரொலிக்கின்றன. மிகப் பரிசுத்த மாமரி அவனைக் காக்கத் தயாராக அவனருகில் நிற்கிறார்கள். பரலோகம் அவனுக்குத் திறந்திருக்கிறது. அவன் புனிதர்கள் மற்றும் பரிசுத்த அரூபிகளின் பெரும் படையணிக்கு ஒரு வசீகரமுள்ள காட்சியாக இருக்கிறான். அவர்கள் அவனை வரவேற்கிறார்கள், ஏற்றுக் கொள் கிறார்கள். கடவுள், அணுக இயலாத தமது மகத்துவப் பேரொளியில், தாம் அவனுக்காக ஆயத்தம் செய்துள்ள சிங்காசனத்தைத் தமது வலக்கரத்தால் அவனுக்குச் சுட்டிக் காட்டுகிறார். அதே வேளையில் தமது இடக்கரத்தில் அவனை என்றென்றும் அலங்கரிக்கவிருக்கும் ஒளிவீசும் கிரீடத்தை அவர் வைத்திருக்கிறார்.

மாசற்றவன் பரலோகத்தின் ஆசையும், மகிழ்வும், ஆரவாரிப்பு மாக இருக்கிறான். அவனது முகம் வார்த்தைக்கெட்டாத மகிழ்ச்சி யால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது. அவன் கடவுளின் மகனாக இருக் கிறான்; அவன் கடவுளைத் தன் தந்தையாகவும், மோட்சத்தைத் தன் உரிமைச் சொத்தாகவும் கொண்டிருக்கிறான். அவன் தொடர்ந்து கடவுளோடு இருக்கிறான்: அவரைக் காண்கிறான், அவரை அன்பு செய்கிறான்; அவரைச் சொந்தமாகக் கொண்டிருக்கிறான், அவரைத் துய்க்கிறான்; அவன் மோட்ச இன்பங்களின் ஓர் ஒளிக்கதிரைக் கொண்டிருக்கிறான். அவன் அவருடைய கொடைகள் மற்றும் உத்தம தனங்கள் அனைத்தையும் தன் சொந்தமாகக் கொண்டிருக்கிறான்.

அதனால்தான் பழைய ஏற்பாட்டுப் புனிதர்களிலும், புதிய ஏற்பாட்டுப் புனிதர்களிலும், சிறப்பாக வேதசாட்சிகளிலும் உள்ள மாசற்றதனம் மிகுந்த மகிமையுள்ளதாகத் தோன்றுகிறது!

ஓ மாசற்றதனமே, நீ எவ்வளவு அழகானதாயிருக்கிறாய்! சோதிக்கப்படும்போது, நீ உத்தமதனத்தில் அதிகரிக்கிறாய்; தாழ்த்தப் படும்போது, நீ அதிக பக்திக்குரியதாக உயர்கிறாய்; போராட்டத்தில் நீ வெற்றி வாகை சூடுகிறாய்; மரணத்திலோ, உன் நித்திய கிரீடத் திற்காகப் பறந்து செல்கிறாய். அடிமைத்தனத்தில் நீ சுதந்திரமாயிருக் கிறாய்; ஆபத்துக்களில் நீ தெளிந்த அமைதியோடு, பாதுகாப்பா யிருக்கிறாய்; சங்கிலிகளால் கட்டுண்டிருக்கையில் நீ மகிழ்ச்சியா யிருக்கிறாய். வலியவர்கள் உனக்கு முன் தாழ்ந்து பணிகிறார்கள்; ஆட்சியாளர்கள் உன்னை வரவேற்கிறார்கள்; பெரியோர் உன்னைத் தேடுகிறார்கள்; நல்லவர்கள் உனக்குக் கீழ்ப்படிகிறார்கள்; கெட்டவர்கள் உன்னைக் கண்டு பொறாமை கொள்கிறார்கள்; உன் போட்டியாளர்கள் உன்னைக் கண்டுபாவிக்கவும், உன்னை விஞ்சவும் முயல்கிறார்கள்; உன் எதிரிகள் உன்முன் அடிபணிகிறார்கள். மனிதர்கள் அநியாயமான விதத்தில் உன்னைத் தண்டனைத் தீர்ப்பிட் டாலும், நீ எப்போதுமே வெற்றியோடு வெளியே வருகிறாய்.”